Margôt mét een T, geboren met een deftig dakje op de o! Opgegroeid op Texel, maar geniet nu van de rust, ruimte en natuur in het prachtige IJhorst. In het dagelijks leven bestuursassistent bij Revalidatie Friesland. Passie voor Frankrijk, wijn en het Franse leven. Verwonder me graag over dagelijkse dingen en ongewone ontmoetingen in de wondere wereld tussen Noordzee en Mediterranée.
Gelukkig bedient monsieur Debeaux zich niet van de algemeen geldende Franse manier van rijden en hanteert hij een rijstijl die beter bij zijn leeftijd past. Zo kunnen we hem goed bijhouden wanneer we vanaf zijn woning naast het postkantoor van Saint Barthélemy-Grozon achter hem aanrijden. En natuurlijk zijn er, heel cliché, oudere jeu-de-boules-spelende mannen die … More Herfst in de Ardèche
Grote vreugde in huize Van Slooten: Knurft is er weer! Na een knurftloze winter, lente en zomer heeft zij onze stadstuin weer gevonden. Zo halverwege september zagen we haar onmiskenbare egelhandtekening: de omver gekiepte waterbak van onze kat. Tijd om in actie te komen: harde kattenbrokjes inslaan en na zonsondergang regelmatig in de achtertuin gluren … More Knurft: het vervolg
Het is een beer. Geen mietje, hoor. Een beer met borsthaar. Vanaf het moment dat hij mee naar huis mag, ontdooit zelfs de meest macho poppenhater. Van het ene op het andere moment geven stoere jongetjes zich over aan het vadergevoel en smelten zij weg in zorgtaken. Zijn bereninvloed is enorm en voor je het … More In de ban van Brom
Zes jaren middelbare school hebben zich in een razend tempo voltrokken en nu is het moment aangebroken. Voor je het weet, zit je er middenin: Examenperikelen, blog voor Ouders Onderling.
Ach, zo erg is het allemaal niet: die wekelijkse boodschappen op de zaterdagmorgen. Lekker bonusvoordeel scoren met je zelfscanner en aan het eind van dit obligate feestje wacht thuis een logistieke uitdaging om alles weer een plaats te geven in koelkast en voorraadkast. Hoewel….soms word je beloond met een cadeautje: een juweel van boodschappenbriefje! De … More Zaterdagse boodschappen
Acht. Dan wordt het al wat. Acht. Dan word je selectiever met spelen en wijd je alle huiswerkloze uurtjes aan Lego Acht: mijn blogdebuut voor Ouders Onderling. Acht. Dan wordt het al wat. Dan speel je niet meer op het kleine plein, maar mag je als pleinwacht een oogje in het zeil houden en hoor je … More Acht
Soms komen er dingen op je pad die je niet kunt laten liggen. Bij het opruimen van het stapeltje “ooit nog eens doen na de vakantie”, kwam ik het Franse boodschappenbriefje weer tegen. Ik vond het eind juni in de Carrefour in Pézenas (departement Hérault). Een hypermarché met een fantastische groenteafdeling, waar de verse groene … More Het lag op de courgettes
In de nog donkere ochtend voorzie ik een blèrende kat buiten van zijn eerste ochtendzakje seniorenvoedsel. Een beetje chagrijnig, omdat de kat weer wint in de dagelijkse strijd tussen zijn ongebreidelde eetlust tegen ons geduld. Als meneer denkt dat het tijd is, gooit hij werkelijk alles in de strijd om dat kenbaar te maken: klaaglijk … More Knurft
Gevoelsmatig is het nog niet zo lang geleden dat ik op mijn bruin geverfde, met letterbakken gedecoreerde kamertje aan het Schilderend in Den Burg bivakkeerde en probeerde om mij te concentreren op het -in vergelijking met de huidige eisen aan het leesdossier- krankzinnige aantal boeken op de leeslijst voor Frans, Duits, Engels en Nederlands. Klassiekers … More Wachten op Godot
Kijk ze nu eens zitten, de man en de vrouw die, toen ze de dertig naderden en al een jaartje of tien lief en leed met elkaar deelden, het tijd vonden om te gaan werken aan het nageslacht. En met succes… Dit is zo ongeveer de eerste foto die je maakte, onder de druiven in … More Hester gaat het zelluf doen
Op 11 juli 1972 schreef mijn oma, in een keurig oudedametjeshandschrift in mijn poëziealbum: “Wees tevree met kleine dingen Met het bloempje dat bloeit Met de vogeltjes die zingen” Ik heb het altijd stom en belerend gevonden: echt van die tegeltjeswijsheid. Bloemetjes en vogels, laat me niet lachen. Ik droomde van groot geluk! Vogels…Wij hebben … More Merel
Zestien jaar was ik, toen ik voor het eerst kennismaakte met het buitenland. Tot die tijd had ik de zomervakantie doorgebracht op Texel. Menigeen zou er dik tevreden mee geweest zijn: te fietsen door dennenbossen, over dijken en vlakke polders, naar het strand te gaan en het scheren der schapen te aanschouwen, maar ik woonde … More Luberon
