Knurft

In de nog donkere ochtend voorzie ik een blèrende kat buiten van zijn eerste ochtendzakje seniorenvoedsel. Een beetje chagrijnig, omdat de kat weer wint in de dagelijkse strijd tussen zijn ongebreidelde eetlust tegen ons geduld. Als meneer denkt dat het tijd is, gooit hij werkelijk alles in de strijd om dat kenbaar te maken: klaaglijk janken, zielig mauwen, krabben aan de deur. Of, als hij buiten is, springt hij tamelijk onhandig door het openstaande slaapkamerraam en wurmt zich met veel lawaai door de luxaflex. Om vervolgens op je te springen en met zijn stinkbekje in je oor te janken en allerlei andere vormen van terreur af te vuren. Wij weten niet of hij echt honger heeft en het werkelijk signalen van zijn maag zijn of dat hij aan een vreselijke vorm van kattendementie lijdt. Aan ons kan het niet liggen, gezien de grote voorraden seniorenzakjes die wij wekelijks inslaan. ..

Inmiddels handig in het openen van de zakjes in slaapdronken toestand, wil ik de inhoud in het voerbakje kieperen. Het bakje is echter niet leeg, er ligt iets donkers op de rand. Herfstblad van de druif die erboven groeit? Het beweegt en het slurpt: het is Knurft.

DSCN2155

Hij is de laatste restjes aan het opruimen. Ik stort het zakje voor de kat maar op het bordje met de harde brokjes die ik de avond ervoor had klaargezet. De kat heeft het niet eens door en valt hongerig aan. En Knurft doet net of kat en vrouw er niet zijn en blijft onverstoorbaar verder slurpen.

Wij zijn supertrots dat Knurft onze stadstuin heeft gevonden om zijn pré-winterslaapbuffer op te bouwen en daar willen wij graag aan meewerken. Toen de eerste bladeren begonnen te vallen, hebben wij hem ontdekt. Of liever, gehoord! Hij is nogal luidruchtig op zijn struintochten en schuwt het niet om het waterbakje om te kieperen, opzichtig te slurpen en te slobberen. We zien hem nu bijna dagelijks door onze tuin scharrelen en zorgen voor water en brokjes, of een rimpelig appeltje erbij. De slakken en wormen mag hij ook allemaal opeten. ’t Is af en toe wel uitkijken dat je niet op hem gaat staan. Bij het halen van een mand haardhout trippelt hij haastig voor je uit en verdwijnt tussen de varens. En bij het uitschudden van het tafelkleed, regende ik per ongeluk kruimels in zijn stekels. In de categorie “wees tevree met kleine dingen” is weer iets moois te melden! Na het frequente bezoek van Merel en Wouter, het merelpaar dat graag een kattenbrokje komt meepikken, heeft kater Jelle er nu een gestekelde concurrent bij: Knurft*!

*) Vraag me niet waarom wij onze huisegel Knurft gedoopt hebben. Wellicht waren het de snurkende en knorrige geluidjes die hij maakt en de luidruchtige ruwheid waarmee hij te werk gaat.

Volgens M. De Coster (2007), Groot scheldwoordenboek, is de betekenis van Knurft als volgt:  knurft: (jeugdtaal, verouderd) ruw, lomp persoon; hufter*. Jaren zestig. Betekent eigenlijk ‘stuk been; kluif’. Stoett geeft knurf als synoniem voor ‘mep’ (zie art. 1502). Volgens Endt (1974) is knurf een scheldwoord voor een provinciaal. In Leiden komt knurf ook voor als een koosnaampje voor een ‘mollig, klein kind’.


Een reactie op “Knurft

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.