Bruce blijft!

Het was opeens weer stil in huis, nadat het drietal katten, een-voor-een, was teruggehaald. Echter, in de zomer die volgde, zijn niet alle drie de katten keurig bij hun echte baas gebleven. Er was er eentje bij die blijkbaar geen genoegen nam met de internering en kort na zijn opsluiting wist te ontsnappen: d’n Bruce. … More Bruce blijft!

Nebbio(la)

Het is medio december wanneer Zora, de remplaçant voor de leegte na het afscheid van onze twee wijnkaters Tommie en Tijger, opeens niet meer thuis komt. Aan de service in huize Van Slooten kan het niet gelegen hebben: ze had volpension, kreeg kwaliteitsvoedsel en pijnmedicatie om haar slijtageproblemen enigszins te verzachten. Aan liefde ook niet, … More Nebbio(la)

In memoriam Tommie (pinot noir)

Echter, het aller, allerliefst was Tommie gewoon wijnkater! Zijn asielnaam Tommie heeft hij altijd gehouden. Het was een soort werktitel, van een betere naam (in combinatie met huisgenoot Tijger) is het nooit gekomen. Postuum zou ik hem de naam Pinot Noir wel willen geven. Een buitengewoon elegante, maar krachtige kater. Zeer zeker complex, een inspirator. … More In memoriam Tommie (pinot noir)

Knurft

In de nog donkere ochtend voorzie ik een blèrende kat buiten van zijn eerste ochtendzakje seniorenvoedsel. Een beetje chagrijnig, omdat de kat weer wint in de dagelijkse strijd tussen zijn ongebreidelde eetlust tegen ons geduld. Als meneer denkt dat het tijd is, gooit hij werkelijk alles in de strijd om dat kenbaar te maken: klaaglijk … More Knurft

Merel

Op 11 juli 1972 schreef mijn oma, in een keurig oudedametjeshandschrift in mijn poëziealbum: “Wees tevree met kleine dingen Met het bloempje dat bloeit Met de vogeltjes die zingen” Ik heb het altijd stom en belerend gevonden: echt van die tegeltjeswijsheid. Bloemetjes en vogels, laat me niet lachen. Ik droomde van groot geluk! Vogels…Wij hebben … More Merel