Mussenwijn

Met een Franse nazomer op de botten was het wennen aan Nederlands oktober. Te fris, te nat of te winderig om lang buiten te zijn met een verfrissend glas wit of rosé. Zo langzamerhand werd het weer tijd voor gloedvol rood. Bij een rondje opruimen van het zomermateriaal hoorde ook het legen van de nestkastjes en veegde er zomaar een wijnherinnering mee.

Legenestsyndroom

Opeens waren ze weg, pa en ma Mus en het kroost van het derde (!) legsel van 2021. Van het ene op het andere moment besloten dat het tijd was om uit te vliegen. Op de veranda is sinds medio augustus het legenestsyndroom letterlijk zicht- en hoorbaar. Geen grasjes, veertjes en takjes meer op het terras. Geen schreeuwend mussenkroost, niet meer bukken voor laagovervliegende mussenouders. Als stille getuigen van een uitgewoond huis, hangen slechts enkele strootjes uit het vlieggat van een ramvolle nestkast, dat werkelijk tot de nok gevuld blijft te zijn. Bij het ontleden blijkt het stel een voorkeur te hebben voor kleurrijke meubeltjes, we komen de meest uiteenlopende soorten en kleuren veren tegen.

Hangen aan de pindakaasbar

Ruimhartig voedingsbeleid

We hadden er in de winter natuurlijk alles aan gedaan om een aangenaam woonklimaat te organiseren. Ontbijt met pindakaas, lunchkruimels en een knabbeltje in de avond. De concurrentie was moordend: vinken, pimpel- en koolmezen, een dapper roodborstje en pa & ma Merel. Elke vogel in de wijde omtrek heeft de afgelopen winter wel een voedertafel bij ons geboekt of lekker aan de pindakaasbar gehangen, het ruimhartige voedingsbeleid heeft gewerkt: in drie nestkastjes hebben diverse familie’s pimpel- en koolmees een veilig onderkomen gevonden en gezorgd voor nageslacht.

De nestkast met mussenvoordeur was veruit het meest populair dit jaar, met maar liefst drie legsels. We mochten het van dichtbij allemaal meemaken, vanaf de paring in het vroege voorjaar. Een modelvogelgezinnetje, zowel vader als moeder deelden zorg- en werktaken. Jut en Juul Mus stonden maanden lang klaar om hun onverzadigbare terrorjongeren van voedsel te voorzien. In het filmpje kun je zien hoe dat ging. Mis vooral niet de finale, waarin de kleine schreeuwlelijkerds toch laten zien dat ze keurig zijn opgevoed.

De eigenwijze mussenfamilie heeft inmiddels de huur opgezegd. Het huis dat wij verhuren staat er de komende maanden weer verlaten bij. Geleegd en schoongemaakt, wachtend op het nieuwe voorjaar. De pubermussen scharrelen in de vele bomen in de tuin en vliegen verlangend langs de nog gesloten winterhoreca.

Een andere Mus

Het wel en wee van de familie Mus en het naderen van herfst, en daarmee het stevige rode wijnseizoen, triggerde een mooie herinnering aan een andere Mus.

Julien Mus is een jonge wijnboer met visie. Zijn bedrijf, Domaine de la Graveirette, bevindt zich in Bédarrides, een provençaals dorp tussen Orange et Avignon in de Vaucluse. Het decor is schilderachtig: aan de horizon ligt aan de ene kant de magische berg, de Mont Ventoux, In het oosten de Dentelles de Montmirail en in het westen op de heuvels op de flanken van de Vallée du Rhône. Bédarrides ligt in het zuidoostelijke deel van de appelatie, op de grens van het voor Châteauneuf-du-Pape typische AOC-terroir Plateau de la Crau. De bodem van dit terroir is een mix van zand en klei met veel stenen en platte keien, de galets roulés.

In eerste instantie was hij lid van de coõperatie, maar in 2005 neemt hij de beslissing om Domaine de la Graveirette te gaan ontwikkelen om kwaliteitswijn te maken. Sinds 2012 streeft hij naar biologisch werken en dat lukt. In 2015 gaat hij over op biodynamie.

Julien Mus oogst met de hand en selecteert alleen de beste druiven, gebruikt alleen natuurlijke gisten en fermenteert de ontsteelde druiven in rvs-vaten voor een periode van 3 tot 4 weken. Daarna rijpt de wijn in stalen tanks voor een periode van 30 maanden. De opbrengst is laag 28-30 hl/ha. De gebruikte druivenrassen voor de Font du Crau zijn: grenache 60% en mourvèdre 40%, afhankelijk van het jaar) van wijnstokken tussen 50-70 jaar oud.

Chateauneuf du Pape Font de Crau

AOC Chateauneuf-du-Pape Font de Crau 2013

Een fles die ik cadeau kreeg, als blijk van waardering. Waardering uitspreken via een mooie fles wijn, voelt altijd goed. Alsof de waardering vloeibaar is geworden en goed landt in ons smaakcentrum. Wijn die zich nestelt in ons geheugen. Geveinsde waardering en snel gesprokkelde cadeauwijn vallen meestal door de mand. In mijn proefnotitieboekje vind ik de aantekeningen terug die ik een paar jaar geleden maakte. Medium diepe veelbelovende robijnrode kleur. Vijgen en zwart fruit (bramen, bosbessen) juichen het glas uit en melden zich als eerst. Dan zetten zwarte peper, drop, tabak en de geuren van garrigue de tweede stem in. De structuur is voorbeeldig. Fruit en kruidigheid verhouden zich als echte vrienden. De rijpe tannines harmonieren met de delicate frisse zuren. Een wijn die tot het laatst en langer blijft boeien. Wanneer de dirigint afslaat, klinken de gulle kruidige tonen nog lang na.

Er zijn wijnen die je nooit vergeet. De herinnering blijft levendig en bij het teruglezen van notities kun je bijna de smaak weer terugproeven. Alsof er een lijntje is van smaakherinnering naar neus- en keelholte. Dit was er zo een. Met dank aan de mussen voor het opkwetteren van de herinnering aan een andere Mus.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.