Het oogstjaar 2023 was hoopvol. De vier stokken op de pergola hingen bomvol, drie (twee jaar oude) stokken beneden zijn nog vruchtloos, nummer vier is wel prachtig beladen. De overvloedige regenval in de zomer heeft gelukkig weinig schade aangericht: geen spoortje meeldauw. Lang leve de nieuwe – vochtresistente – druivenrassen die wijnbouw in Nederland mogelijk maken. Bovendien waren er geen akelige hagelbuien en was er best nog leuk zon de laatste weken. Mijn druiven waren grotendeels rijp. Een klein deel zou nog wat zonuren kunnen meepakken. De laatste weken voelde ik mee met elke wijnboer waar ook ter wereld. Je prijst jezelf gelukkig dat er in ieder geval druiven hangen. Vorig jaar was mijn opbrengst nul. De zetting totaal mislukt.
Concurrentie van merels en wespen
Ik loop elke dag een rondje door mijn ieniemie-wijngaard. Het is genieten, het proces van kale wijnstok tot vrucht blijft fascinerend. En ik ben niet alleen. Er ritselt een merelvrouw tussen het gebladerte. Al snel wordt duidelijk dat mijn vogelvriendin mijn druiven ook erg waardeert. Ze eet er gretig van. Als fruitontbijt, als sappige lunchsalade en als bessendiner. Het net, dat ik preventief heb opgehangen om enige vorm van barrière op te werpen, weet ze handig te omzeilen. Soms staan we oog in oog en kijkt ze me met haar staalblauwe kraaloogjes vriendelijk aan, haar kopje een beetje gebogen en lijkt ze dankbaarheid uit te stralen. Mijn wespenvrienden, die ik de gehele zomer vrijwel niet gezien heb, blijken ook in volle teugen te genieten van de zalig zoete sappen van de regentdruiven. Kortom, de concurrentie is hevig! Hoe lang moet je nog wachten?
Ieder dier zijn druifplezier
Ik gun ieder dier zijn druifplezier, maar zou zelf ook graag wat druiven willen overhouden. Niet om er wijn van te maken, daarvoor is mijn opbrengst te klein. Ik maak er graag gelei en (ongefermenteerd) druivensap van. Wijnmaken laat ik aan professionals over. Toch voel ik een soort verbondenheid met alle wijnbouwers. Hoe zouden zij omgaan met suzuki-fruitvlieg, wespen- en vogelvrienden, regen- en hagelbuien en ander ongemak? Hoe moet het voelen wanneer je meerdere hectaren druiven verbouwt? Dan zijn mijn acht wijnstokken klein bier. Wanneer besluit je om te gaan oogsten? Dat soort vragen.
Overlegsituatie
In goed overleg met merel, lieveheersbeestjes en wespen, als belanghebbenden in mijn wijngaard, viel het besluit om het oogstmoment niet langer uit te stellen. Nog langer wachten was geen optie. Zo hier en daar waren zichtbare sporen van wespenvraat, vielen trossen spontaan naar beneden en droogden de bessen in. Nog niet alles was fenolisch rijp (ik ging daarbij uit van de kleur van de pitten van de bessen), maar voor het maken van gelei geen enkel probleem. Dus oogste ik op 14 september 2023 ’s avonds mijn regentdruiven (een half uurtje werk voor 5 kilogram ontsteelde en geselecteerde druiven). Merel. twee lieveheersbeestjes en een verdwaalde wespenvriend waren erbij en zagen dat het goed was. Met een minzaam knikje nam Merel genoegen met de paar trosjes die ik als coulance had laten hangen. Ik heb haar plechtig moeten beloven dat ik de komende winter voor aanvullende lekkernijen zal zorgen.
